May 29, 2012

વસ્ત્રો યોગ્યતાની પહેલી કસોટી

માણસ સજ્જન, કર્મઠ, સેવાભાવી. પંચાયતી રાજમાં ઉચ્ચ સ્થાને હતા ત્યારે ઘણાને મદદ કરેલી. સાદગી એમનો સ્વભાવ અને લોકહિતના કામમાં પ્રાણ પાથરે એવી પ્રકૃતિ. નિવૃત્તિ પછી પણ સેવાકાર્ય ચાલુ. એકવાર કોઈ કામ માટે મંત્રીજીને મળવા સચિવાયલ ગયા. કચેરી ઊઘડી ત્યારથી પટાવાળાને ચિઠ્ઠી આપીને બેઠા, પણ વારો ન આવે. મંત્રીશ્રી એમના પરિચિત અને એમના કામના પ્રશંસક.


વાત જાણે એમ હતી કે ઇસ્ત્રી વિનાનો લેંઘો-ઝભ્ભો અને વધેલી દાઢીથી કોઈ ગરીબ ફરિયાદી જેવા લાગે. સુંદર વસ્ત્રોમાં સજ્જ લોકો બેરોકટોક અંદર ઘૂસી જાય.


સાદાઈ એક ગુણ છે, પણ અતિરેક હાનિકારક છે એવું સમજાવતું એક સુભાષિત છે :


किं वाससा तत्र विचारणीयम्

वासः प्रधानं खलु योग्यतायाः।

पीताम्बरं वीक्ष्य ददौ स्वकन्याम्

चर्माम्बरं वीक्ष्य विषं समुद्रः॥


સુઘડ પહેરવેશ જ યોગ્યતાની પહેલી કસોટી છે, એમાં શંકા નથી. પીતાંબરધારી વિષ્ણુને, સમુદ્રે પોતાની કન્યા લક્ષ્મી આપી, પણ ચર્માંબરધારી શિવને હળાહળ વિષ આપ્યું એવી સમુદ્રમંથનની ઘટના તેનું એક ઉદાહરણ છે.

No comments:

Post a Comment